بنام خالق عشق و محبت

 

کاش به جاي ديوار سکوت تو تکيه گاهم بودي

بجاي ان همه دوري هميشه در کنارم بودي

کاش ابري نبود براي گريستن تا چشمانم براي تو مي گريست

کاش گل قلبم بودي تا شايد مي فهميدي اشک چشمانم براي چيست؟

کاش آينه بودم تا فقط خود را در من مي ديدي

کاش شاخه گلي بودم تا شايد بجاي او مرا مي چيدي

کاش آسمان بودي تا مثل پرنده در آسمانت پرواز مي کردم

کاش غزل بودي تا تو را با عشق آغاز مي کردم

کاش هميشه گرسنه بودم تا از عشق و چشمانت سير نمي شدم

کاش عاشقم بودي تا از عشق تو پير نمي شدم

کاش نوشتي بودي تا تو را در دفترم مي نوشتم

با يه رنگ سرخ زيبا مثل برگاي شقايق

تو كتاب عشق نوشته غم و غصه واسه عاشق

نوشته عاشق هميشه توي بهر غم مي مونه

 دل عاشقم نميشه آوازِ شادي بخونه

آخه اونكه جون و قلبش توي زندوني اسيرِ

 توي اين زندون نباشه طفلكي دلش مي گيره

 اين دلِ عاشق هميشه واسه يارش بي قراره

واسه برگشتنه يارش هميشه چشم انتظاره

دله اون خيلي شبا رو مونس غصه و درده

تنور شاديه قلبش عمريه خاموش و سرده

ميشه خوند از تو نگاهش همه ي دردارو با هم

چشماشم هميشه داره راز غصه هارو با غم

آخه اونكه جون و قلبش توي زندوني اسيره

توي اين زندون نباشه طفلكي دلش مي گيره

تو كتاب عشق نوشته عاشقا ساده و پاكن

توي راه عشق هميشه ساده ساده مثل خاكن

عاشقا هميشه پاكن تا هميشه سينه چاكن...