کاش به جاي ديوار سکوت تو تکيه گاهم بودي

بجاي ان همه دوري هميشه در کنارم بودي

کاش ابري نبود براي گريستن تا چشمانم براي تو مي گريست

کاش گل قلبم بودي تا شايد مي فهميدي اشک چشمانم براي چيست؟

کاش آينه بودم تا فقط خود را در من مي ديدي

کاش شاخه گلي بودم تا شايد بجاي او مرا مي چيدي

کاش آسمان بودي تا مثل پرنده در آسمانت پرواز مي کردم

کاش غزل بودي تا تو را با عشق آغاز مي کردم

کاش هميشه گرسنه بودم تا از عشق و چشمانت سير نمي شدم

کاش عاشقم بودي تا از عشق تو پير نمي شدم

کاش نوشتي بودي تا تو را در دفترم مي نوشتم